Σκυθρωπά βλέμματα

Κάλυκες εκκολάπτουν ιριδίζοντα φορτία
σε υδάτινο στέλεχος ιδεών
πλάι σε ιστούς ευέλικτης προσάραξης.
Η αυτοφυής δύναμή τους κυοφορεί
βλέμματα σκυθρωπά στο πέπλο της άνοιξης
και καθώς αναπτύσσουν σταλαγματιές υγρασίας
η ανάσα τους συστέλλεται στο φως
μετατρέποντάς το σε τρίζοντα σφυγμό
και σε συριγμό άδηλης ενόρασης.


Μαρία Αργυρακοπούλου

09/01/2021

Της νύχτας

Κωπηλατώ στη νύχτα
καθώς εφημερεύει η σκέψη μου
να κλέψω το κρυφό σου όνειρο
αληθινό να γίνει
στο φως του φεγγαριού.


Μαρία Αργυρακοπούλου

 

Δύσκολες πρωτοχρονιές

Τους θαμώνες της αδιαφορίας
ένα πρωί θα ‘θελα να ξυπνήσω
απ’ τον λήθαργο της εκεχειρίας
τους κοιτώνες τους ν' αφυπνίσω.

Βιολιά ν’ ακούσω να κουρδίζουν
του θάρρους τις χορδές
κιθάρες να δω ν’ απαρτίζουν
της τόλμης τις βολές.

Συναυλίες κρουστών, με ορμές
και θέληση να δω να οργώνουν
των αδιάλλακτων τις δομές
θα ‘θελα να δω ν’ αναστατώνουν.

Λαούτα και πίπιζες να παίζουν
τα θέλω του πονεμένου αγνώστου
αισθήματα οι ρόκες να γνέθουν
αδιάλειπτα στις αυλές του νόστου.

Στο άκουσμα τέτοιας μουσικής
ελπίζω αδιάφοροι να μην μείνουν
οι νοήμονες, οι ποιητές της γης
κι έμπρακτα την αγάπη τους να δίνουν.

Τότε και μόνο, χορός θα στηθεί
ενάντια στο υπάρχον κατεστημένο
σε όλη τη δύση και στην ανατολή
κάθε παιδί δεν θα ‘ναι πεινασμένο.


Μαρία Αργυρακοπούλου

30/12/2020