Μούσα του ανέμου

Είμαι άνοιξη και χειμώνας συνάμα
η γύμνια που ενδύεται μονάχα το σώμα σου
και χωρίς μακιγιάζ
επιμένει να εισπνέει ζωή.
Πολυμορφική και αόρατη
μούσα του ανέμου
αφοσιωμένη του απλού
του λιτού
του ελάχιστου
η απάντηση που ίσως λίγοι γνωρίζουν.
Γυναίκα, ερωμένη
χάδι και ψίθυρος
κόρη βοσκού αγωγιάτη
λόγος οξύμωρος εφηβικής αθωότητας
πεποίθηση στέρεη
πως, στις αλάνες που έπαιζα κάποτε
κάνοντας όνειρα
άσπιλα ποιήματα θα γίνονταν.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Αποτυπώματα στο πουθενά

Αποτυπώματα στο πουθενά / Μαρία Αργυρακοπούλου / Εκδόσεις χρόνος / 2019

Το γνώριμο της ανάσας σου

Να βυθιστώ στα άδυτα της ψυχής σου
ν’ αφουγκραστώ τον γνώριμο
εκείνο χτύπο
της δαντελωτής σου ανάσας
να εξερευνήσω το άβολο κύμα
της ματιάς σου
να σου τραγουδήσω
σ' όλες τις μουσικές κλίμακες
και το τραγούδι μου ν' ανοίξει
τα κλειστά παράθυρα των οριζόντων
να συναντήσει στο ξάστερο
την μορφή σου
ως χάδι λυτό
και διάχυτο.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Αποτυπώματα στο πουθενά / Χρόνος Εκδόσεις / 2019

Ομιχλώδες τοπίο

Ωριμάζει τα κρύσταλλα
στις άκρες των βλεφάρων
η παγωνιά που φωλιάζει αδιάλειπτα
στο ομιχλώδες τοπίο των σχέσεων
και ο λόγος, μασκαρεμένο κλάμα
σε επικήδειο γεύμα
που τρομάζει ακόμα και τις σκιές
σε αδειανές κάμαρες.

Υ Γ: Προδικάζει την σιωπή η αδιαλλαξία.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Στα περιβόλια της σιωπής (Βεσίνι)

Ξεχάστηκαν τα παιδικά σου χρόνια
εκεί, στα τωρινά περιβόλια της σιωπής
που κάποτε έπαιζες με τα όνειρα κουτσό
κι έκανες κούνια στη μουριά
με την τριχιά που έδενε φορτία
στο σαμάρι του αλόγου.  
Στα πέτρινα μονοπάτια της λήθης
έκτιζες λιθαράκι λιθαράκι
απάνεμες σχέσεις φιλικές
κι αδελφικές φιγούρες
εκεί όπου τώρα
φιλονικούν για το τρεχούμενο νερό
που πότιζε το δύσβατό σου μέλλον
χρυσαφένια στάχυα
να θερίσει.
Οι ρίζες σου μαράθηκαν
εκεί που περιθάλπουν
οικειοποιώντας οι συν-δικοί σου
το μπεσίκι σου.


Μαρία Αργυρακοπούλου


* Μπεσίκι: Παιδική κούνια παλαιάς εποχής.