Φυλακτό

Την ανάσα της αύρας σου
σε βότσαλο ζωγράφισα
φυλακτό να το έχω
στις αφέγγαρες νύχτες
του χειμώνα.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Οφθαλμαπάτη

Σωρός λόγων απολιθωμένων
τα τάματα που κατασκήνωσαν
σε μιαν έρημο συνειδήσεων
μαράθηκαν κατά τη βλάστησή τους
αμμόλοφοι έγιναν
καλύπτοντας αναποφάσιστες βολές.
Μονάχα μια οφθαλμαπάτη του νου
ένα σκαρίφημα απατηλό στον ορίζοντα
κατευθύνουν τη λάθος πορεία
έτσι που να θαρρείς
πως ανακάλυψες ακόμη μιαν όαση.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Μέθεξη

Με χέρια τρεμάμενα
το φως συλλέγω της μέρας
να στο προσφέρω
ως υπέρλαμπρο άστρο τη νύχτα
για να φωτίζει το νου
και να φλογίζει το σώμα
κάθε που μας καλούν οι αισθήσεις
σε μέθεξη
κάτω απ’ τον ξάστερο ουρανό.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Αμέρωτη μνήμη

Τα χρόνια τούτης της παράξενης σιωπής
ήχους σφυρηλατώ επιμελώς
να αφυπνίσω τις χορδές τους
ωθώντας με δύναμη τα κουπιά του μαζί
έτσι που σε καιρούς εξέγερσης
του όλου και του πάντα
παντιέρες να γίνουν
στα μετερίζια
της αμέρωτης μνήμης.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Έκπτωτες λέξεις (Το κόκκινο μέλλον)

Αναδυόμενη η σκέψη
περιφέρεται (κι) απόψε
ανάμεσα σε εξόριστα γράμματα
και έκπτωτες λέξεις.
Να συλλέξει προσπαθεί
της ουτοπίας τα δίχτυα
μήπως και περισώσει
τα ίχνη εκείνα που φώτιζαν άλλοτε
ευανάγνωστους στόχους.


Μαρία Αργυρακοπούλου