Κεντώντας προσμονές

Ανιχνεύω στα σύννεφα
το δάκρυ εκείνο που εισχωρεί
στην κοίτη βαθιά των ματιών σου
και θαμπώνει το βλέμμα.
Τον ήχο αφουγκράζομαι
της φλεγόμενης καταιγίδας
που εισβάλλει ως αστραπή
στο ανάγλυφο του φιλιού σου
τέμνοντας τον θολό του ορίζοντα.
Έκτοτε κεντάω προσμονές στην πλώρη
κι αλλάζω πανιά στο σκαρί μου.

Μαρία Αργυρακοπούλου

Νύχτα

Οι δείχτες απόσταξης ιδεών στέρεψαν
εμπρός στην απογύμνωση του λόγου
και τούτη η νύχτα
δηλώνει ανήμπορη
να ξημερώσει.

 

Μαρία Αργυρακοπούλου

Επαναφορά

Με αδιάβροχα βήματα
συνεχίζω κι αυτή τη μέρα
να περιμαζεύω σε ασκούς
τον υδάτινο βρόγχο
που κοχλάζει γύρω σου
και περιστρέφεται ως ανεμοστρόβιλος
έτσι που ελεύθερα πια
να αναπνέεις.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Ανιχνεύοντας φως

Καθρέφτισα στα μάτια σου τα μάτια μου
κι εμφαντικά ο ήλιος
φώτισε ξανά το μέσα μου.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Φωτεινή προσμονή

Απρόσμενη κι ανεπαίσθητη
στάζει η μουσική των συναισθημάτων
ένα πέπλο λευκό σαν κύμα που αφρίζει
καθώς συναντά την απουσία
εικόνα αόρατη
πίσω από μια φωτεινή προσμονή
μια κίνηση δίχως άγγιγμα
μια λέξη δίχως φωνή 
κάτι σαν ψίθυρος και σιωπή
που μόνο εσύ την ακούς.
Εκεί κρύβεται η ψυχή μου απόψε.


Μαρία Αργυρακοπούλου

Μελωδικά να κυλήσει η νύχτα

Εναποθέτω σε σένα
τα βαθιά της αγάπης μαλάματα
το φως της ψυχής μου
μελωδικά να κυλήσει η νύχτα
να ανασάνω
κι απόψε
μαζί σου.

Μαρία Αργυρακοπούλου